1 mol'á mann

Sæl verið þið.

Aldrei þessu er ég býsna sáttur við lífið. Skólin er fínn, hljómsveitin er fín (fyrir utan nokkra marbletti eftir gærkvöldið), heilsan er fín, takmarkað magn af bólum í andlitinu og engir teinar, vinir mínir mjög fínir og fólk bara yfir höfuð nokkuð fínt. Tilhvers þá að vera leiður? Ætli þetta endist lengi? Gefum þessu viku.

En eitt er þó að (sem skaðar þó ekki skapið mitt). Ég er stefnulaus. Ég er stefnulaus í trúarbrögðum, ég er stefnulaus í stjórnmálum og það sem hefur farið mest í mig er það að ég er stefnulaus í tónlist. Má maður hlusta á Common ef maður hlustar á At the Drive-in? Má maður hlusta á Herbie ef maður hlustar á At the Drive-in? Má maður hlusta á Herbie ef maður hlustar á Belle and Sebastian? Og má maður hlusta á Belle and Sebastian ef maður hlustar á DJ Shadow?

Er ég svikari?

Ég er senulaus. Ég passa ekki inn í harðkjarna senuna þar sem ég hlusta á electró. Ég passa ekki inn í djazz-elítuna því ég hlusta á rokk. Ég passa ekki inn í artí-fartí senuna þar sem ég hlusta á ekki bara á tónlist sem kom út í innan við 1000 eintökum. Og ekki er ég indie því að ég....EÐA HVAÐ? Er ég ekki bara nákvæmlega eins og orðið INDIE á að tákna? (Indie = stytting á Independence). Sumir vilja þó meina að allt þetta "indie" pakk er fólkið sem hlustar bara á tónlist sem komið hefur út af sjálfstæðum útgáfum víðsvegar um heimin (eins og það var upprunalega). En hvað er þá allt þetta "indie-rokk" í dag? Gefið út í bunkum af Parlaphone, Dreamwork, Universial og EMI.....og þú kemst varla lengra frá því að vera lítil og sjálfstæð útgáfa heldur en það. Ennnnnnnnnnn er þá ekki það allveg jafn "indie" að hlusta á og gera ALLT sem manni sýnist og vera þar að leiðandi sjálfstæður?

En mér er sama. Vitið þið afhverju? Því ég er sjálfstæður Íslendingur.


Plötur dagsins:
Stars - Set Yourself on Fire
The Shins - Oh, Inverted World

Bók dagsins:
Sjálfstætt Fólk e. Halldór Laxness (þó svo að ég hafi ekki lesið hana)



kósí

oh

var búinn að skrifa helling en þá lokaði ég af einhverjum yfirnáttúrulegum ástæðum og ég man ekki hvað ég var að skrifa. svo að það getur varla verið merkilegt.



en hlustið á Whatever Burns Never Returns með Don Caballero.


bless

shitt

(ekki allveg farinn)


Ég var að uppgvöta það að ég er örugglega orðin þunglyndur (eða goth, þetta er svo líkt). Hérna sit ég heima hjá mér og blogga um ekki neitt, á bloggsíðu sem ber nafnið "No Soul Man", hlusta á Joy Division og display myndin mín á msn er af Donnie Darko. Er það ekki dálítið dark? Ætti ég kanski að skipa um nafn á blogginu mínu? Fara að hlusta á Belle & Sebastian og setja mynd af Davin Brent (The Office) í msn-ið mitt?


Nei



þetta er fínt



....








núna man ég ekkert hvað ég ætlaði að skrifa hérna áður en það rann upp fyrir mér að ég væri sorglegur.




plata dagsins: Closer - Joy Division

Allir vita að ég er farinn

Fluttur hingað


farinn, búið, bless

upptökur og tónleikar

Hæ.

Þá er stúdíó Deathstar komið í notkun. Við tókum okkur til og tókum upp lagið "I'm ok" (áður þekkt sem Music Life is Hard, þar áður Jakob by the Rhina). Ég held að við séum allir frekar ánægðir með útkomnuna og mun hún lýta dagsins ljós á Grapewine Icelandic Survival-kit mix diski sem gefin/seldur verður túristum ásammt harðfiski.

En ég var á tónleikum áðan. Eða var semsagt að spila á tónleikum með Fighting Shit, Þóri og AGAINST (fokkin) ME!!! Það var ógeðslega gaman. Bjóst við að engin mundi nenna að hlusta á okkur þar sem við erum ekki allveg sá bolli sem ég hélt að íslenska hardcore senan mundi hlusta á en viti menn, það voru nokkrir hausar að hristast þarna og kom það mér gjörsamlega í opna skjöldu svo ég var býsna ánægður með það og eftir það varð spilamenskan okkar skemmtielgri (eða allveg skemmtilegra að spila). Fighting Shit voru æði og Þórir líka en Against Me! voru kóngar í ríki sínu. Ég er tiltölulega nýbyrjaður að hlusta á þessa hljómsveit en ég gat sammt trallað með í nokkrum lögum, ótrúlega hressir á sviði með þvílíkt cathy lög og gæsahúðsframkallandi singalong. Frábært band. Mæli með fyrir þá sem misstu af þeim að fara á morgun á Grand Rokk og berja þá augum.

En lag kvöldsins er "Turn Those Clapping Hands Into Angry Balled Fists" með Against Me! og plata kvöldsins "Lust For Life" með Iggy Pop


blee

nýsjálenskar nautalundir

mmmmm...

Ari bauð mér í mat í gær. Nýsjálenskar nautalundir, rjómalagaðir sveppir, bernessósa og franskar. mmmmmmmmmmmmmmm. Hef ekki smakkað svona góðan mat síðan ég fæddist. Eina sem vantaði var rauðvín. En það kemur bara næst. Shitt ég er enþá með bragðið upp í mér.

disk of the day:
Devin Davis - Lonely People of the World, Unite!
Blues Brothers - OST