þriðjudagur, september 28, 2004

Farðu í klippingu - lifi 7"

Þá er helgin búin og "vinnu-vikan" tekin við. Það er nú enþá lítið um vinnu hjá mér þar sem ég er enþá í kyrrsetu sökum verkfalls kennara. Þetta er það sem gerðist um helgina, hún var nú bara nokkuð góð (þar sem ég fékk 4sinnum kjúkling um helgina :).

Laugardagur:
Ælti minns hafi ekki bara vaknað um eitt leytið og byrjað að læra stærðfræði. Síðan man ég bara ekkert hvað gerðist eftir það. En um kvöldið var minns eithvað hjá Dagmar með einhverjum krökkum og síðan fórum við út í von um að fara í rúgbí með loftlausan sundbolta. Það var ekki allveg að ganga svo við fórum í fótbolta með loftlausa sundboltan. Það gekk ekki heldur svo við héldum bara aftur heim til hennar. Þar reyndi maður að horfa á einhverja Spike Lee mynd sem ég man ekki allveg í augnablikinu hvað heitir. Ekki var það allveg að ganga upp þar sem enginn nennti að horfa á þessa mynd.


Sunnudagur:
Ætli ég hafi ekki bara vaknað um svipað leyti og daginn áður og lært stærðfræði. En síðan fór minn bara á Þjóðminjasafnið. Það var nú meira fjörið helling að sjá. Eftir þetta fórum við til hennar ömmu gömlu með ís. Það var þá sem Axel hringdi í mig og "bauð" mér í mat. Ég bara eithvað "jájá". Þegar ég var kominn heim þá fór ég til Þóreyjar (þar sem "matarboðið" var) og voru þá ekki bara eithvað milljón krakkar. Jón, Magga, Axel, Lísa, Þórey (náttúrulega), Dagmar, Geir og Villi. Viti menn að það var kjúklingur í matinn. Eftir að við vorum búin að eta þá var einhver asnalegur leikur þar sem einhver setti eina heila möndlu og eina hálfa möndlu í ísinn (sem við fengum í desert) . Sá sem fékk heila möndlu vaskaði upp og sá sem fékk hálfu möndlu þurkaði. Og viti menn auðvitað var hálfa mandlan í mínum disk og heila í Jóns. Og vá hvað Jón er slappur vaskuppari. En þetta var nú sammt hið ágætasta kveld.


Mánudagur:
Veit að þessi dagur er ekki hluti af helginni en ég ætla nú líka að skrifa um hann. Ég fór til Axels um 2 leytið (eftir að ég var búinn að vakna og læra). Þar vorum við bara tveir að horfa á uppáhalds þáttinn okkar 'Paradise Hotel' þangað til Lísa kom. Þá horfðum við þrjú á 'Paradies Hotel'. En síðan fórum við í bæinn. Ég ætlaði að kaupa mér nýja Interpol diskinn Antics en neinei einhver seinkunn var á honum svo að hann kemur ekki fyrr enn á miðvikudag, sagði kallinn í búðinni...En ég kom þó heim með Hudson Wayne 7". Hún er geðveik, sammt er hún bara tveggja laga. En Axel keypti sér Waiting for the Sun og Soft Parade með The Doors á útsölu í Skífunni. Um kvöldið nauðgaði ég síðan bara nýju 7"-inni minni og einhverri Sparks 7" sem ég fann og Trúbrot - Starlight 7"-inni.




...núna er minns bara að hlusta á einhvern gaur sem heitir Dokaka að syngja 21st Century Schizoid Man eftir King Crimson. Þessi Dokaka söng víst eithvað inn á Medúlla með Björk. Magnaður fjandi.



Plöturdagsin eru 7".


bæbæ

föstudagur, september 24, 2004

æfing og læti

Minns vaknaði við símhringinu frá múttu í morgun og fór að læra líffræði og stærðfræði. Það var jafn hresst eins og feitur Japani, sem eru mjög hressir. Síðan um hádegis bilið hljóp ég út í 10-11 til að kaupa mér í svangin og hljóp síðan til Bergs. Ástæðan fyrir því að ég hljóp var að það var rigning úti. Ég og Beggi fórum hins vegar bara í Tony Hawk og hlustuðum á úrvalstóna í boði Pavement (Wowee Zowee) það var gaman. Eftir dágóða stund í þessum líka fína leik þá höfðum við samband við Jón Val og fóru stuttu seinna á hljómsveitar æfingu. Það var nú meiri æfingin. Við æfðum í svona hálftíma og síðan ætluðum við að kenna Grím trommu "fill" til að nota í laginu og það tókst ekki betur en svo að það tók okkur um annan hálftíma og viti menn......hann náði því aldrei. Þannig að þessi hálftími fór til einskins (ekki að við ætluðum að nota hann í eithvað annað). Það var nú meira ruglið.



Annars er ég bara núna að hlusta á Mutations með Beck sem er sennilegast mín uppáhalds plata með honum og í því tilefni verður hún plata dagsins.....mæli líka með að þið kíkjið á síðuna hans. Hún er feitur japani. www.beck.com



bleess

fimmtudagur, september 23, 2004

hnefafylli af dollurum

Jahá....en einn leiðinlegur dagur í þessu ömurlega verkfalli sem er ekkert að fara að ljúka þar sem kjaradeilnafundinum sem var haldin í dag skilaði engum árangri og var slitið eftir tveggja klukkutíma samræður. Ekki bætir það að ég er hálf-slappur svo ég hef ekkert getað farið útúr húsi.

Ég horfði á Fistfull of Dollars í dag. Það er nú aldeilis myndin. Ég skildi ekki rassgat hvað var að gerast. Verð endilega að horfa á hana með texta. En eitt get ég sagt að tónlistin er kengil-mögnuð. Það er þessi virði að horfa á myndina þó þú skiljir ekki neitt bara tónlistarinnar vegna.



Síðan gerðist ég líka svo sorglegur að horfa á sorglegasta þátt sem sýndur hefur verið í íslensku sjónvarpi, Paradise Hotel. Hann er svo sorglega sorglegur, allir grátandi og svíkjandi hvort anna og fólkið veit aldrei hverju það á von á. Kemur gamall kærasti í heimsókn eða ekki. Hreint út sagt sorgelgur þáttur í alla staði.

djöfull langar mig líka á Grand Rokk í kveld. Útgáfutónleikar Hudson Wayne vegna nýju 7" þeirra, Sentimental Sweater.


plötur dagsins:
The Great Escape með Blur (rosalega flottur gripur sem hefur fallið í skugga Parklife sem kom út árinu áður)
Deja Vu með Crosy, Stills, Nash & Young (eitt ömurlegasta nafn á hljómsveit fyrr og síðar)
Sea Changes með Beck (hlakka til að heyra nýju plötuna með manninum sem getur ekki gert lélegar plötur)
Things We Lost in Fire með Low (fallegt, fallegt, fallegt)



Nú er minns bara að bíða eftir að brúnkakan sem ég er að baka úr Vilko (ligguð við eins og hljómsveitin (WILCO)) pakka deiginu verði til.

miðvikudagur, september 22, 2004

dagurinn í dag

Já dagurinn í dag var frekar slappur, þar sem ég er dálítið slappur...held að ég sé að verða veikur.
Horfði á Nóa Albínóa og Hellboy, lærði eithvað og skrapp síðan á æfingu með nýstofnaðari hljómsveit Halldórs, Rúnars, Hlyns og Borgþórs.
Það var netta gaman, komu mér skemmtilega á óvart. Ekki vissi maður að Dóri kynni eithvað á gítar og Borgþór orðin svona góður (fyrir þá sem ekki vita var/er Borgþór bassaleikarinn í Alfreð). Voru reyndar með fá lög á dagskrá þar sem þetta var önnur æfingin þeirra. Óskum þeim alls hins besta í framtíðinni. Fylgist með þessum piltum.






Plötur dagsins:
In Casino out með At The Drive-in (yeah.....)
The Curtain hits the Cast með Low (mmm.....)
After the Goldrush með Neil Young (úúúúú......)
Live at L 'Olympia með Jeff Buckley (fffoookkkk...)


takk og bless

eftir gullæðið

I was lying in a burned out basement
with the full moon in my
eyes.
I was hoping for replacement
when the sun burst thru the
sky.
There was a band playing in my head
and I felt like getting
high.
I was thinking about what a,
friend had said
I was hoping it was
a lie.
Thinking about what a,
friend had said
I was hoping it was a
lie.

- Neil Young - After the Goldrush

össössöss

mánudagur, september 20, 2004

köld kvöld

Hæ, byrjar hér með mín bloggfærsla þetta líka kalda en jafn framt ágæta kveld 20 september. Ekki margt merkilegt búið að gerast seinustu daga en sammt eithvað.

Var á einum bestu tónleikum sem ég hef farið á í gær. Blonde Redhead í Austurbæ. Það var ógeðslega gaman.
Maður að nafni Skúli byrjaði kveldið með tilraunakenndri klassík. Nokkuð flott. Með honum í liði voru Hilmar gítargúrú með meiru, Jóhann Apparat-ari og síðan tvær stelpur sem mér sýndist vera úr múm.
Eftir þeim kom síðan Slowblow. Á sviðinu voru þó ekki bara Dagur og Orri heldur voru þarna 4 múmliðar með í för. Þetta er eitt það flottasta og fallegasta íslenska tónlist sem um eyru mín hafa flogið seinstu árin, sérstaklega flott Very Slow Bossanova. Ég hefði allveg verið til í að enda kvöldið þarna þar sem mér datt ekki í hug að tónleikarnir gætu orðið betri.
En neinei þá mættu aðalstjörnur kvöldsins á sviðið. Kazu, Amadeo og Simone. Þetta er það sem ég elska við svona "underground" bönd að þau fóru bara að sándtékka og stilla upp sínu dóti bara í rólegheitum á sviðinu áður en þau byrjðu. Ekki sá maður Coldplay eða Placebo eithvað vera að hjálpa róturunum sínum við uppstillingu. En eftir að allt var klárt byrjuðu þau og VÁ!!! Þau byrjuðu á einu af mínum uppáhalds Falling Man (af Missery is a Butterfly) og eftir fylgdu hver slagarinn á fætum öðrum. Þetta var bara kristinboð og örugglega gaman að vera í hljómsveit á svona kveldi. Troðfullur salur með fólki sem kom einungis til að hlusta á tónlistina þína..........mmmmm........mmmmmmmm....takk fyrir mig ef þið skilduð vera að lesa þetta Blonde Redhead.

...

Síðan er það málið sem er á allra vörum, kennaraverkfall. Þar sem ég er í 10. bekk er ég ekki hreint út sagt sáttur við þetta. Skil og virði allveg hvað kennararnir eru að reyna að fá fram en gátu þeir ekki frestað því fram á næsta ár svo að ég geti tekið mitt samræmda próf í friði? Neinei aldrei er hlustað á okkur. :p



fátt annað að frétta, en plata kveldsins er:



Bowery Electric með Bowery Electric frá 1995 (kranky), massagripur og ekta kvöldtónlist.




thank you come again